ویژگی های آسپرین

اثر ضد درد داروهای تب بر، مسکن و ضدالتهابی مانند آسپرین: در دردهای ملایم ملایم مانند سردرد، دندان درد، نورالژی، درد مفاصل، درد عضلانی و درد قاعدگی اثر مسکن خوبی دارد، اما در دردهای شدید در ناحیه قاعدگی تاثیری ندارد. ترومای خارجی و قولنج عضله صاف احشایی. اثر ضد دردی آن روی گیرنده های مواد افیونی اثر نمی گذارد، بنابراین این نوع دارو اعتیادآور نیست و اثر ضد دردی آن محیطی است، مانند اسید سالیسیلیک که با مهار سنتز PG اثر ضد درد دارد.

اثر ضد درد مسکن ها: در درجه اول بر روی سیستم عصبی مرکزی اثر می گذارد. بیشتر مسکن ها آلکالوئیدهای اپیوئیدی مانند مورفین و کدئین هستند. برخی از آنها محصولات مصنوعی مشابه مانند پتیدین، متادون، فنتانیل، ضد درد جدید و غیره هستند. در عین حال، تنش ذهنی، تحریک پذیری و سایر احساسات ناخوشایند ناشی از درد را می توان تسکین داد که به تحمل درد کمک می کند. این نوع دارو اثر ضد درد قوی دارد و عمدتاً برای دردهای شدید استفاده می شود. اکثر مسکن ها در صورت استفاده مداوم می توانند اعتیادآور باشند، بنابراین به آنها مسکن اعتیاد آور نیز می گویند و نباید برای مدت طولانی استفاده شوند. بیشتر مسکن ها اثر تضعیف کننده ای روی مرکز تنفسی دارند و در صورت مسمومیت ممکن است در اثر افسردگی تنفسی بمیرند. اکثر این داروها با فعال کردن گیرنده های مواد افیونی، اثرات ضددرد و سرکوب کننده تنفسی ایجاد می کنند و مورفین یک آگونیست کامل گیرنده مواد مخدر است. مسکن ها آگونیست جزئی گیرنده های مواد افیونی هستند. نالوکسان یک آنتاگونیست گیرنده مواد افیونی است که ممکن است با اثرات ضددرد و سرکوب کننده تنفسی مرفین مخالفت کند.